رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۲۳ آبان ۱۳۹۸

کله قند - نمایش محتوای تلویزیون

 

 

کله قند

Loading the player...

کله قند برنامه ای است منطبق بر: مجله تصویری کمیک با محوریت نقد طنزگونه و برجسته سازی هجوگونه ی مشکلات و مسائل اجتماعی و خانوادگی !این برنامه تلویزیونی دارای دو محور موضوعی و دو محور شکلی (تصویری گرافیکی) است .

ساختار درون ذاتی درامهای طنز محور و کمیک ، زبان و گویشی مبتنی بر هجو و سخره و متلک و کنایه دارند . لایه های نامتعادل جامعه ی در حال پیشرفت ، در تقسیم عادلانه ی حقوق برابر اجتماعی ، رفته رفته  دچار نقصان فاحش می شود . این هامارتیا ی تراژیک یا خطای حقیقی ، باید توسط کمدی نویسان ، مورد و نقدِ هجوگونه قرار گیرد تا ذهنیت مخاطبان ستم رفته از هرگونه سوء برداشت ( یا سوء استفاده ی حقوقی ) عاری گردد . بسیاری ازاشخاص در تصمیم های سرنوشت ساز خود آنهم در مناسبات اجتماعی ، دچار ضعف برداشت و اندیشه شده و بزرگترین اقدام زندگی خود را انجام می دهند به طوریکه سرنوشتشان در این گتم بلند ، دستخوش تغییر و چالش می شود . نمونه های بسیاری در تاریخ درام پردازی و نمایشنامه نویسی به عینه بافت می شود که ذکر هرکدام از آن داستانها ، حدیث و صفحات دیگری را می طلبد . یکی از بزرگان کمدی جهان ،  وودی آلن است که بر اساس همین گونه ی نمایشی ، یعنی تراژدی مبتنی بر خطای تراژیک ، کاراکترهای کمدی های خود را می نویسد . حال سؤال این است این هجو و هزل ( گاه پیش می آید که فاقد ارزشهای هنری است) برای کدام منظر و مقصود و هدف دنیوی یا اخروی ! به رشته تحریر و طبع ، آذین بسته می شود و برای جبران و تصحیح کدام حرکت غیر عادلانه و غیر مدنی به حرکت در می آید ! خود انتقادی و بازگوییِ نقصانهایِ درون ذاتی، از ازل در نهاد بشر نهادینه و متمرکز بوده است اما این نفس سرکش و قدرت طلب است که شایسته می داند از برج عاج خود پایین نیامده و بر تمامی جهان محاط و چیره شود. اما در این عرصات شرم و ننگ و افتخار ، زبان نقادانه ی طنز همراه با  سکته و شکست و یا درهم ریزی مطایبه آمیز و انتقاد آمیز راه را برای مصلحان اجتماعی باز خواهد گردانید .
  اندیشه محوری این برنامه ، انتقاد و پرسش و بزرگنمایی تمامی خطاهای نا متعادل و درهم کننده ی مناسبتها و قراردادهای معیوب و ظالمانه ی جامعه ی مدرن نشده ی ایرانی می باشد . جامعه ای که هر روز بیش از دیروز، دچار تقابل های فرهنگی، اعتقادی و اجتماعی ( ملی و میهنی حتی) می گردد. با دستمایه قرار دادن ژانر ( گونه) درام های کمدی ، هر چه بهتر و سالم تر و مطمئن تر می توانیم به لایه های متنوع و در حال گذار و گسترش جامعه ی سنت گرای ایرانی نزدیک شویم و نیشتر نقد و پرسش و هجو را بر اندام عقده وار این اجتماع فرو آریم . با ساخت برنامه های طنزوکمدی با آهستگی و آرامش می توانیم به وجدان و شخصیت ماشین زده و غمبازِ بینندگان ، نزدیک شویم و زخمه بر باورهای مکدر و مردود و بورژوازیک ( طبقه بندی و شهری شده) فرود آورده و مورد نقد و پرسش و تشکیک قرار دهیم که از خمودی برون شده و بیدرنگ ، خود را از نزدیک ، آینه وار بینند و به واکاوی رفتار و گفتار و اندیشه اش بپردازد .به این عمل می گویند ؛ مرتب سازی و نظام مند کردن ساحت درونی و بیرونی . از منظری دیگر ساختار(شکلی و تصویری) این برنامه منطبق بر اصول برنامه سازی یک مجله ی ترکیبی است. در این گونه از برنامه ها ، با محور گرفتن یک موضوع مشخص( مثلا خودخواهی در روابط آپارتمان نشینی) مجموعه ای از نمایشهای کمــــــــــــــدی، سرود ، کلیپهای طنز، گفتگو ها و نمایه های طنزگونه همانند: دوربین مخفی، مصاحبه های دروغین ، در ساختمان تدوینی برنامه ، چیدمان می گیرد . این مجله های تصویری بیشتر برای شبها و با تایمی کمتر از یک ساعت برای مخاطبان طبقات متوسط جامعه ( خصوصا ) تهیه و تولید می گردد. 

 

 

سال تولید: 1398

تهیه کننده:  احمد عطاریه
کارگردان: فرحبخش فرهید نیا
نویسنده: علی صادقی
مجری بازیگر: رحمان قدمی
بازیگران:عسگری وفایی نژاد-الهه جباری
مجری طرح: مریم آقا برارزاده عمران
مدیر تولید: محسن پویانفر
امورتهیه و برنامه ریز: رقیه احمد زاده عالمی
مدیرنوروتصویر: مجتبی رفیقی
تصویربردار دوم:محمد اسدی شهابی
دستیارتصویر: جواد بریمانی
صداگذاری/تدوین/گرافیست:فرحبخش فرهید نیا
صدابردار: سید محمود موسوی
گریم:علی پاک-مریم منتظر