اقتصاد مقاومتی؛ تولید - اشتغال | جمعه، ۲۷ مرداد ۱۳۹۶

موره - نمایش محتوای تولیدات ویژه

 

 

موره

گندجارو با نام علمی Artemisia annua وبه نام انگلیسی (wood wormwood) گونه گیاهی دولپه ای است از راسته گل مینا (Asterales)، تیره گل‌ستاره‌ای‌ها (Asteraceae) وبه نام فارسی کاسنی، سرده درمنه‌ها(Artemisia).نام گندواش (گنده جارو) به معنی علف گَند است وطول عمراین گیاه یکسال است و همچنین ازطریق بذرتکثیر میابد .
دارای لپه های کوچک به طول 3میلیمتر و اولین برگهای حقیقی طویل،گرزی شکل و برگهای بعدی شانه ای شکافته تادوبارشانه ای هستندگياهى يک‌ساله، ايستا، به ارتفاع ۵۰ تا ۱۵۰ سانتى‌متر که توسط بذر تکثير مى‌يابد. ساقه‌ها بدون کرک، صاف و در انتهاء منشعب است.
برگ‌هاى پائينى و ميانى ساقه بزرگتر، متناوب و سه قسمتى مى‌باشند که هر قسمت آن داراى دندانه‌ است. برگ‌هاى بالائى کوچکتر و ساده هستند. کليهٔ برگ‌ها در اين گياه، معطر هستند. گل‌آذين به‌صورت کلاپرک عريض، در قسمت بالا با آرايش پانيکول، کروى شکل، به عرض ۲ تا ۴ ميلى‌متر که داراى تعداد زيادى گل است.  گل‌ها کوچک، يک تا دو ميلى‌متر، به رنگ سبز متمايل به زرد، براکته‌هاى خارجى کشيده، علفى‌شکل و براکته‌هاى داخلى تخم‌مرغى کشيده و بلندتر از انواع خارجى و بيشتر غشائى هستند.
گل‌هاى خارجى لوله‌اى (رشته‌اي) و ماده و گل‌هاى داخلى هرمافروديت، نازا و فاقد کرک هستند.دوره ی گلدهی این گیاه ازخرداد تا شهریور است بذرهای این گیاه به رنگ زرد روشن،زاویه دار،بیضی شکل و به اندازه ی1/5 میلیمتر است. درمنه بيشتر در زمين‌هاى شني، مخصوصاً در حاشيهٔ جاده‌ها، زمين‌هاى قابل کشت و قطعات آيش که داراى مقادير بالاى ازت هستند، يافت مى‌شود. اين گياه بومى مناطق معتدلهٔ آسيا، ژاپن تا بالکان بوده و در ايران نيز بيشتر در بخش‌هاى شمالى کشور ، گیلان ، مازندران، گلستان گسترش دارد.
خاستگاه این علف غیر مشهود در اروپا و آسیا می‌باشد و از آن زمان تاکنون به شمال آمریکا گسترش پیدا کرده‌است. این گیاه یک علف معمولی است که هم اکنون در سراسر دنیا وجود دارد. گیاه کینگو برگهایی شبیه سرخس (کیلکان)، گلهایی به رنگ زرد روشن و بویی شبیه کافور دارد. این گیاه ۲ متر بلندی با شاخه‌های منشعب و برگهای متناوب که به فاصله ۵/۲ تا ۵ سانتیمتر از هم قرار دارند. این گیاه دوگان (دیپلویید) می‌باشد. عدد کروموزومی این گیاه ۳۶ است. ۳۶=۲n. یعنی دارای ۱۸ جفت کروموزوم می‌باشد.
خواص دارویی:
این گیاه توسط علف شناسان چین باستان برای درمان تب استفاده می‌شد. اما کاربرد آن منسوخ شد تا اینکه با کشف یک کتاب به زبان چینی نوشته شده در ۳۴۰ سال بعد از میلاد تحت عنوان «مرجع داروهای تجویز شده برای درمان فوری» در سال ۱۹۷۰ کشف شد. این دارونامه شامل دستور تهیه چای از برگهای خشک شده بود. در سال ۱۹۷۱ دانشمندان به این نتیجه رسیدند که عصاره این گیاه در نمونه‌های اولیه آزمایش دارای خاصیت ضد مالاریایی است. همچنین درمتون پزشکی چین باستان مربوط به ۱۵۰ سال قبل از میلاد به استفاده کینگو برای درمان بواسیر اشاره شده ‌است. در سال ۱۹۷۲ ماده موثر و فعال این گیاه یعنی آرتمیزینین جدا شد و ساختار شیمیایی آن تشریح شد. آرتمیزینین که در چین به نام کینگوسو نامیده می‌شود توسط یک حلال با نقطه جوش پایین مانند دی‌اتی‌اتر جدا شد.
این ماده در ساختمان رشته‌ای غده مانند برگها، ساقه‌ها و گل‌آذین وجود دارد و در سرتاسر گیاه پخش می‌شود. آرتمیزینین به تنهایی یک سزکویی‌ترپن لاکتون می‌باشد. این ماده دارای یک پل پراکسید درونی است و به طور نیمه مصنوعی تولید می‌شود و به عنوان یک داروی ضد مالاریا ئر مناطق گرمسیری استفاده می‌شود. چنانچه ترجیحاً به عنوان قسمتی از یک ترکیب پیش‌دارو مورد استفاده قرار گیرد می‌تواند برای پیشگیری از گسترش مقاومت به انگل مالاریا استفاده شود.آرتمیزینین نامحلول می‌باشد و باید به صورت خوراکی مصرف شود.
آرتمیزینین به سرعت جذب می‌شود و در عرض ۱ تا ۲ ساعت غلظت آن درپلاسما به حداکثر مقدار می‌رسد. بعد از مصرف آرتمیزینین در طی ۱ تا ۳ ساعت مقدار آن در خون نصف مقدار اولیه موجود در پلاسما می‌شود. لازم به ذکر است که این ماده درآمریکادر دسترس نمی‌باشد. آرتمیزینین شیزونت‌های موجود در خون را از بین می‌برد و تأثیری بر مرحله کبدی انگل پلاسمودیوم ندارد. هنوز مقاومت پلاسمودیوم فالسیپاروم به آرتمیزینین مشخص نشده‌است.
بهتر است که آرتمیزینین همراه با داروهایی مانند فنسیدار مصرف شود. بخاطر نیمه عمر کوتاه آرتمزین مصرف آن جهت پیشگیری دارویی مفید نمی‌باشد. چای بدست آمده از خاراگوش جنس گندواشیان (آرتمیزیا آنوآ) می‌تواند برای درمان مالاریا استفاده شود اما تأثیر آن کمتر از فرآورده‌های جدید آرتمیزینین می‌باشد.
شاید به این علت باشد که غلظت بدست آمده کمتر و عصاره‌گیری اجزا فعال و موثر آن پیشگیری دارویی‌بینی ناپذیر می‌باشد.همچنین مطالعات نشان می‌دهد که آرتمیزینین می‌تواند انگل و باکتری را از بین ببرد. همچنین مطالعات اولیه و مطالعات دوسوکور نشان می‌دهد که تزریق یا کاربرد خوراکی آرتمیزینین یا ترکیبات مشابه به سرعت و با اثر زیادی بیماران مبتلا به مالاریا را درمان می‌کند. آزمایش‌ها بر روی انسان نیز نشان می‌دهد که آرتمیزینین مرگ‌ومیر ناشی از مالاریا را تا ۵۰ درصد نسبت به داروهای ضد مالاریای کینولین استاندارد کاهش می‌دهد.
این گیاه خواص ضد سرطانی نیز دارد. گفته می‌شود که این گیاه توانایی سمیت انتخابی برای سلول‌های سرطانی پستان دارد و نتایج جالبی در بیمارانی که مبتلا به لوکومیا بودند ولی هنوز علایم بیماری ظاهر نشده بود، داشته‌است. روش اثر ترکیبات موثر و فعال این گیاه از طریق واکنش با آهن است، که تولید رادیکال‌های آزاد مضر که به مولکول‌های درشت مانند مولکول‌های موجود در دیواره سلولی آسیب می‌رساند.
انگل پلاسمودیوم فالسیپاروم که به طور وسیعی در گلبول‌های قرمز وجود دارد و همچنین سلول‌های سرطانی برای رشد و تکثیر سریع خود نیاز به آهن زیادی دارند و چون در گلبول‌های قرمز یون آهن زیادی وجود دارد بنابراین سلول سرطانی و انگل پلاسمودیوم به راحتی رشد و تکثیر می‌یابند.لازم به ذکر است که بیماران مبتلا به کم‌خونی داسی‌شکل و تالاسمی در برابر مالاریا مقاومترند. چون در این بیماران زنجیره هموگلوبین رسوب کرده در نتیجه مقدار آهن طبیعی گلبول قرمز کاهش می‌یابد. دربعضی نواحی گیلان آن رادم کرده ورقیق آن رابا افزودن قندشیرین نموده و به مقدار بسیارکم به منظور رفع درد معده و ناراحتی های هضمی ،رفع زردی وبیماریهای پوستی استفاده میشود .



جواب‌های شاخه ای نویسنده تاریخ
سلام با تشکر از اطلاعاتتون، در مناطق سرسبز شمال... ناشناس ۱۳۹۵/۰۱/۲۴ ۰۷:۵۴

ناشناس
سلام با تشکر از اطلاعاتتون، در مناطق سرسبز شمال گیاهان دارویی زیادی هست که متاسفانه فقط ما به نام علف هرز میشناسیمش از شما خواهشمندم اگر مقدور هست بیشتر از این گیاهان در سایت قرار دهید . متشکرم
0 (0 آرا)
پست شده در ۱۳۹۵/۰۱/۲۴ ۰۷:۵۴