اقتصاد مقاومتی؛ تولید - اشتغال | شنبه، ۴ آذر ۱۳۹۶

شمیم ولایت - نمایش محتوای تلویزیون

 

 

شمیم ولایت

تهیه کننده:میر شفیعی
کارگردان:شهرام اقدم
تصویربرداران:قاسم پور-جعفر نژاد
صدا:سوادکوهی
مجری :رحمان قدمی
دستیار:وحدانی-اسداللهی-خورسندی
تدوین:محمد پور
طراح دکور:رضا علی بخشی

آخرین سال  عمر پیامبر(ص) است. و آخرین حج آن حضرت .."حجة الوداع".
شکوه حج امسال , به خصوص با حضور پیامبر  در این آیین ابراهیمی و سنت توحیدی , یادآور ابراهیم بت شکن
است.
کاروان دین, بدون قافله سالاری امین و آگاه ,گرفتار طراران و رهزنان و تاراجگران میشود و ارمغان مکتب و
دستاوردهای انقلاب اسلام به غارت میرود و علی (ع), سالاری بصیر  و دین شناس و پرورده اسلام و تجسم
قران و آیینه ایزد نماست.
   برکه در برکه، آواز بلند علوی‌ات طنین‌انداز شد، آسمان‌ها، کوه‌ها، دره‌ها، بیشه‌ها و درختان، تمام‌قد به احترام
قامت هاشمی‌ات ایستادند، تاریخ، ثانیه‌های بی‌رمقش را به یاد می‌آورد. آفتاب لحظه‌ای ایستاد، همه دیدند که
به احترام تو، لحظه‌ای خورشید روی نتابید تا همه ببینند، نور تو از آفتاب بیشتر است؛ صدای تپش قلب‌ها حتی
ریگ‌های بی‌خیال آن بیابان تفتیده را مجبور کرد، سرکی بکشند تا ببینند چه خبر است، پنجره‌های نداشته
بیابان، باز شده بودند، کویر گوش شده بود تا بشنود هر آن‌چه باید می‌شنید، رفتگان برگشتند، کاش رفتگان
تاریخ هم برمی‌گشتند تا دوباره ببینند ….
فرشتگان، دوشادوش هم، آماده هلهله بودند، شاید جبرییل را هنگام ابلاغ پیام خداوند دیده بودند و پیام
نورانی پیامبر را؛ محمد (ص) با هر نَفَسش، پیام خدا را مرور می‌کرد. برکه، خوشحال از حضور ناب یک عشق،
موج، ‌موج، بوسه برای ابر‌ها می‌فرستاد تا ابرها ببارند و عشق خداوند را بوسه‌باران کنند. غدیر، این برکه
تنهایی، این جغرافیای تنهایی علی (ع)و فاطمه(س)، امروز مملو از جمعیت بود.   "غدیر خم "نه برکه ای در
بیابان, بلکه دریایی از باور و بصیرت در کویر حیرت و هامون ضلالت است تا کام جانها از ان سیراب شود.
"غدیر",حلقه میانی "رسالت" و "امامت" است.از سویی به "بعثت در حرا"وصل میشود و از سویی دیگر
به"شهادت در کربلا"پیوند میخورد. "دریای غدیر",از ریزش ابشارگون وحی بر جان محمد(ص)لبریز است و
قامت دین در زلال "غدیر خم"انعکاس می یابد.
"غدیر",منشور برتری "لیاقت" بر "عصبیت"است. سند برتری "ملاک" بر "ملوک" است.
ادعانامه مظلومان همیشه تاریخ ,بر ضد سلطه های بیداد و جابرانه است.

عيد قربان، عيد شرافت بنى آدم است و كرامت انسانى‏اش؛ جشن رها شدن از قيد پدرانى است كه جان فرزند خويش را نذر قربان‏گاه‏ها مى‏كردند.
عيد قربان، عيد سربلند بيرون آمدن از امتحان عبوديت است؛ نقطه عطف آزادى است در تاريخ اسارت‏ها و بردگى‏هايى كه بر انسان تحميل شده بود.
عيد قربان، سرآغاز حكومت توحيد است و تولد ايمان و مرگ ترديد.

از «اين حيوانات كه قربانى مى‏كنيد، نه گوشت و خونشان، كه تقواى شما به خدا مى‏رسد».
قربانى كردن، نماد شكرگزارى است و نماد خاكسارى و ره‏سپارى با دين حنيف ابراهيم عليه‏السلام
قربانى كردن، نماد انفاق است؛ انفاق عزيزترين‏ها و بهترين‏ها؛ كه «لَن تَنالُوا البِرَّ حتَّى تُنفِقُوا مِمَّا تُحِبُّون»؛ نشانه‏اى است براى نشان دادن بندگى و «هم‏صدا با حلق اسماعيل» نواى اطاعت سر دادن.
قربانى كردن، نردبان تقرب است و ذره شدن تا اوج... تا ملكوت... چاقو زير گلوى «حرص» نهادن است و ريختن خون «بخل»؛ دل از تيرگى‏ها شستن است و تن سپردن به پاكى آب‏هاى طهارت...

موسیقی زنده-گزارش-کارشناس-نمایش-مهمان برنامه از آیتمهای این برنامه می باشد.

 

سال تولید: 96