رونق تولید ملی | پنج‌شنبه، ۱ اسفند ۱۳۹۸

سیل و خسارات جدی به زیرساختهای مازندران - صفحه اصلی.old

 

 

نمایشگر دسته ای مطالب

بازگشت به صفحه کامل

سیل و خسارات جدی به زیرساختهای مازندران

سیل و خسارات جدی به زیرساختهای مازندران


پس از تحمل حدود دو ماه از گرمای طاقت ‌فرسا، خشکسالی و کمبود آب که در خرداد و تیرماه امسال اتفاق افتاد، در آخرین هفته از تیر، با کاهش 10 درجه ای دمای هوا در استان،بارش باران به‌ ویژه در مناطق کوهستانی با شدت آغاز شد واز بعد ازظهر یکشنبه بارندگی‌ها در نقاط مختلف مازندران شدت یافت.

سیل و خسارات جدی به زیرساختهای مازندران

اما باران شدید و وقوع سیل از یک شنبه گذشته در مازندران، سبب سیل و تخریب و خسارت به زیرساختهای استان شده است.

با این بارندگی، سازمان جهاد کشاورزی مازندران اعلام کرد: این بارش‌های شدید خساراتی را به محصولات برنج در آستانه برداشت و مزارع سویا وارد آورد همچنین بخش قابل توجهی از تاسیسات و ابنیه کشاورزی مانند جاده بین مزارع، کانال و سردهنه‌ های زراعی خسارت دیدند.

بیشتر خسارت در این بخش به مناطق کوهستانی غرب استان از جمله نوشهر، کجور و چالوس و در شرق مازندران نیز خسارت‌هایی در مناطق بالادست کیاسر گزارش شده است ضمن آنکه در مناطق دشت نیز آب ‌گرفتگی مزارع خسارت‌ هایی را به مزارع و باغها وارد آورد که خسارت‌ ها در حال جمع‌ بندی است.

معاون برنامه‌ریزی و امور اقتصادی سازمان جهاد کشاورزی مازندران گفت: بیش از 10 میلیارد تومان بر اثر سیل اخیر به بخش کشاورزی شامل مزارع برنج، سردهنه‌ ها، کانال ‌های آب‌رسانی، جاده‌های بین مزارع، دامداری‌ها و واحدهای دامداری کوچک خسارت وارد شده است.

سید محمد جعفری افزود: با اعلام اینکه تا کنون به بیش از 10 هزار هکتار از شالیزارهای استان خسارت 10 تا 30 درصدی وارد شده است، افزود: به بیش از 50 کیلومتر از جاده‌های بین مزارع و 36 سردهنه خسارت وارد شده است.

مدیرکل راه و شهرسازی مازندران هم گفت: براساس برآورد اولیه کارشناسان با جاری شدن سیل وتخریب راه‌های ارتباطی این استان در چند روزگذشته، بیش از33 میلیارد ریال خسارت به راه ها وارد شده است.

نوروزی با اشاره به خسارت سیل به بیش از 100 کیلومتر از راه ‌های اصلی و فرعی استان افزود: بیشترین خسارت در حوزه راه‌های روستایی و ابنیه‌ های فنی آن بوده و سوادکوه، عباس‌آباد، بابل و نوشهر از شهرستان‌هایی بودند که بیشترین خسارت به راه‌های ارتباطی آنها وارد شد اما در این میان شهرستان سوادکوه با بیش از 80  میلیارد ریال بیشترین خسارت وارده را به خود دید.

شهابی مدیرعامل شرکت توزیع برق مازندران نیز گفت: : تاکنون میزان خسارت ریالی که به مجموعه توزیع برق استان وارد شده یک میلیارد تومان است.

مدیرکل مدیریت بحران استانداری مازندران هم با بیان اینکه از 22 شهرستان مازندران، 17 شهرستان استان درگیر مشکل سیل شدند که این موضوع در 10 شهرستان مازندران در حد آب‌ گرفتگی معابر بود گفت: کانون سیل در شهرستان سوادکوه و بخشی در تنکابن بوده است که بر اثر آن اراضی کشاورزی، اماکن مذهبی و چندین مدرسه خسارت دیدند. 

علی‌اصغر احمدی درباره علت تشدید این‌ همه خسارت‌ به‌د لیل ریزش شدید باران افزود: بخشی از آن به دلیل طغیان رودخانه بوده است که آن‌هم دلیل خاص خود را دارد، کانال‌ های آب جوابگو نبوده ودربرخی موارد مسدود بودند که دهیاری‌ها و شهرداری‌ها مشغول بازگشایی آنها و هدایت آب به جریان اصلی هستند.

مدیرکل حفاظت محیط ‌زیست مازندران گفت: سیل وبارندگی اخیرمی توانست برای رفع خشکسالی که در دو ماهه گذشته با آن مواجه بودیم بسیارمطلوب باشد اما چنین نشد. 

ناصر مهردادی برجلوگیری ازساخت‌ وسازهای غیرمجاز در حریم رودخانه‌ های مازندران تاکید کرد و افزود: متاسفانه به این موضوع توجه نمی‌شود و رودخانه نگرانی خود را نشان داد و با وقوع سیل، این ساخت ‌وسازها پاکسازی شد.

وی افزود: بستر رودخانه‌ها نیز گویا به محلی برای معامله سودجویان تبدیل شده و برخی مدیران هم چشم و گوش خود را بر حقایق و تبعات ناشی از برداشتهای غیرقانونی می‌ بندند پس باید پرسید: رودخانه بدون سنگ چه ارزشی دارد و چگونه می‌تواند به تعادل و جریان آرام رودخانه ‌ای کمک کند؟

امینی پژوهشگر حوزه منابع طبیعی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری نیز گفت: قطع بی ‌رویه و غیرمجاز درختان برای قاچاق چوب نیز سبب می‌شود جریان آب به ‌راحتی از  بالادست سرازیر شود و آنچه را که بر سر راه قرار دارد  به سمت دشت سرازیر کند و خسارت‌های جبران ‌ناپذیری را به زیرساخت‌ها و اموال عمومی روستاها و شهرهای حاشیه رود وارد می کند.

دراین میان، بی‌توجهی به لایروبی انهارو رها کردن انواع زباله‌ها و نخاله‌ها دربستر رودخانه‌ ها برعبور طبیعی جریان آب تاثیر گذاشته و با طغیان رودخانه‌ها، همه این زباله‌ها که حاوی بیماری‌های مسری و عفونی هستند روانه شهرها و روستاهای اطراف رود می‌کند.‌

به گفته امینی، برداشت بدون مجوز سنگ و یا پدیده کوه‌خواری، ساخت بدون مجوز و یا با مجوزهای به‌ ظاهر قانونی ساختمان در حواشی رودخانه‌ها که مصداق بارز دور زدن قانون، استفاده از روابط به جای ضوابط و ساختارشکنی است، برداشت غیرمجاز و شبانه شن و ماسه ازمعادن و برداشت سنگ از بستررودخانه‌ها ازدیگردلایلی است که وقوع سیل و خسارتهای ناشی از آن را تشدید می‌کند.

از سویی دیگر، با نگاهی به ساختمان‌هایی که در حاشیه‌ رودخانه‌های غرب استان از جمله در سوادکوه و چالوس ساخته شده‌اند در می‌یابیم که تعداد قابل توجهی از این ساخت‌ وسازها در دو سه سال اخیر بوده است، در حالی که در این مدت تلاش‌ های زیادی برای مقابله با ساخت‌ و سازهای غیرمجاز صورت گرفته و این موضوع نشان از اعمال نفوذ برخی افراد و تعامل سازنده آنها با دستگاه ‌های خدمات‌ رسان است و نمی‌توان باور کرد که ساخت‌ وسازهای صورت گرفته به دور از چشم مسئولان بوده است.

در چنین شرایطی است که می توان گفت: ضرورت حفاظت منابع طبیعی و ظرفیتهای این بخش و اهمیت اقلیم مازندارن فقط  در شعارها و سربرگ های نامه های اداری دیده می شود و طرحهای مصوب در جلسات نیز در همان جلسات باقی می ماند و در این میان مردم مازندران هستند که تاوان این کم توجهی ها را می پردازند.